1959 - 1964

Klik op een afbeelding om deze te vergroten.

1959 - 1963

Rob Hoeke wordt op 9 januari 1939 in Haarlem geboren. Op vijftienjarige leeftijd begint hij met pianospelen, geïnspireerd door muziek van Winifred Atwell, die zijn moeder op de piano speelde. Rob had ooit een half uur pianoles gehad met als resultaat: 'Mevrouw, dat wordt niks met hem, hij heeft totaal geen maat-gevoel…' Wanneer een buurjongen hem echter platen van boogie woogie grootheden als Albert Ammons en Meade Lux Lewis laat horen, is Hoeke verkocht en werpt hij zich op de boogie woogie.

Paul Hoeke: 'Hij was heel fanatiek op de piano. Op de Mulo werd hij definitief van school verwijderd, omdat hij daar twee keer op de piano zijn boogies had gespeeld.' Is het eerst naspelen van nummers van deze artiesten, al snel begint Hoeke ook zelf te improviseren en te componeren.

Rob & Paul (1963)
Na vanaf 1957 eerst met 'theekist-bassist' Ed Heck en broer Paul Hoeke als drummer te hebben gewerkt, wordt het eind jaren vijftig een stuk serieuzer.

Met de komst van van gitarist Wim Bitter wordt het trio een kwartet: The Rob Hoeke Boogie Woogie Quartet. De groep krijgt veel optredens. Paul: 'We speelden vooral in jazzclubs in het hele land en waren geruime tijd het huisorkest van de Haarlemse Jazzclub.

In 1960 deden we voor het eerst mee aan het Loosdrecht's Jazzconcours, waar we als tweede eindigden, omdat we volgens de jury noch in de categorie oude noch in de categorie moderne jazz pasten.' Dat kunststukje herhalen de mannen nog drie keer. Aan de laatste keer houdt de groep een platencontract over.

Wim Bitter, Rob & Paul (1963)
In oktober 1963 verschijnt er een op 11 april van dat jaar opgenomen EP met daarop twee oude boogie woogies en twee door Rob zelf gecomponeerde stukken. Van Albert Ammons het fraaie Boogie Woogie Stomp (1939), van Meade Lux Lewis Honky Tonk Train Blues (1935) en van Hoeke zelf Jungle Blues en Blues For Kid. De EP wordt enthousiast onthaald en is al snel uitverkocht. In datzelfde jaar speelt Hoeke ook gedurende een paar weken in diverse jazzclubs in Zweden.

Een foto van de Philicorda, een door de firma Philips ontwikkeld orgel, waarop Rob Hoeke de helft van zijn boogie woogies, die op het album Boogie Hoogie verschenen, heeft gespeeld. Philips beschouwde het album dan ook als een mooi promotiemiddel voor de Philicorda.

Rob Hoeke in actie tijdens de finale van het Loosdrecht's Jazzconcours op 13 augustus 1961.

Optreden tijdens de finale van het Loosdrechts Jazzconcours op 23 augustus 1963.
Van links naar rechts: Rob Hoeke: piano, Wim Bitter: gitaar, Ed Heck: contrabas, Paul Hoeke: drums
Aankondiging van een optreden van de groep op zondag 26 mei 1963.

Aankondigingen van de eerste EP van het Rob Hoeke Kwartet.

Paul Hoeke in actie op het Loosdrecht Jazz Concours (1963).

In het orgaan Haarlemse Jazzclub, 11e jaargang no. 2, Oktober 1959 wordt het huisorkest, het Rob Hoeke Kwartet, lof toegezwaaid.

In het orgaan Haarlemse Jazzclub, 11e jaargang no. 8, Mei 1960 worden de vier huisorkesten, waaronder het Rob Hoeke Quartet bedankt voor hun muzikale inspanningen.

In 1960 doet The Rob Hoeke Boogie Woogie Quartet voor de eerste keer mee aan dit fameuze concours. De groep behaalt de tweede prijs. In de jaren 1961, 1962 en 1963 behaalt het kwartet eveneens de tweede plaats

Programma van het Railroad-City Festival in Utrecht op 17 december 1960

Het affiche van de finale van het Loosdrecht's Jazzconcours. Rob Hoeke staat in de finale met latere grootheden Rein de Graaff en Louis van Dijk.

Het Hoeke kwartet eindigt in 1962 in de voorronde van het Loosdrecht Jazz Concours op de eerste plaats.

In de finale eindigt de groep als tweede in de categorie Oude Stijl.

Rob Hoeke treedt op 8 december 1963 op in de jazzsociëteit Ekestos in Haarlem.

1964

Omdat de EP uitstekend verkocht werd, mag de groep een LP opnemen. In 1964 neemt het kwartet in twee middagen op 5 en 7 maart een volledig album op, dat onder de naam Boogie Hoogie wordt uitgebracht. Voorafgaand aan de release van de LP wordt de single Screamin' met als B-kant Tony's Blues, opgedragen aan producer Tony Vos, uitgebracht. Boogie Hoogie bevat zes op piano gespeelde boogie woogies, de resterende zes nummers worden door Rob op Philicorda gespeeld, een indertijd door Philips ontwikkeld elektronisch orgel, dat door het gebruik op dit album mooi gepromoot kon worden. Boogie Hoogie verkoopt uitstekend en wordt in later jaren nog driemaal opnieuw uitgebracht.

De achterkant van het hoesje van de single Screamin', waarop een kort historisch overzicht van de boogie woogie en een nogal opzichtige reclame voor de Philicorda.

Boogie Hoogie krijgt in het Haarlems Dagblad de waardering GOED.

In 1964 wordt er ook opgetreden in een 'zomers quizprogramma voor tieners'

Tot en met 1964 wordt er door het Hoeke kwartet voornamelijk op jazzpodia opgetreden.

Lof wordt Rob Hoeke toegezwaaid door Harry Knipschild in RHYTHM and BLUES, nr. 42, zesde jaargang, dec.'64/jan.'65.

In de Platengids wordt Boogie Hoogie als één van de best verkochte langspelers van 1964 aangeprezen

Einde periode 1959-1964

Ga naar periode 1965 - 1966