1965    
     
In de periode van februari tot april 1965 zit Rob in Zweden.
Hij speelt daar met een internationale groep musici waaronder muzikanten uit  Amerika, Frankrijk en Zweden. Ondertussen verschijnt in Nederland het nummer  Boogie Woogie Stomp van het album Boogie Hoogie op single met als B-kant het ook al van de EP uit 1963 bekende Swanee River Boogie. Weer terug in Nederland speelt het kwartet op 1 mei in het
voorprogramma van The Everly Brothers, samen met The Blue Diamonds in de Jaarbeurshallen in Utrecht. Op 4 mei 1965 gaat de groep de studio in en wordt de single Down South (part 1 en part 2)  opgenomen. Het wordt later in Zweden gebruikt als de openingstune voor een popmuziekprogramma.
Tegen de zomer  vertrekt Hoeke weer naar Zweden en werpt zich daar op de Rhythm & Blues. In no. 47, jaargang 6 (20 juli 1965), van het Nederlandse blad Rhythm and  Blues vertelt Rob over zijn ervaringen in Zweden. Hij is zeer te spreken over het professionele niveau van de
muziekscene daar. In de zomer speelt de groep waarmee Rob optreedt in het voorprogramma van de Rolling Stones. Op hun verzoek speelt hij twee keer mee in de Stones en Brian Jones geeft hem de nodige tips voor de ontwikkeling van zijn mondharmonicaspel. Over de muziekscene in Stockhom zegt Hoeke in voornoemd blad: 'Er zijn heel veel clubs hier,
vooral in de 'Gamala Stan' (de oude stad), allemaal kelders met pop-groups. Ik speel hier dus ook met wat je noemt 'n internationaal gezelschap. M'n bassist is Zweed, harmonika (Zweed), ritme-gitaar (Amerikaan), solo-gitaar (Amerikaan), drummer (Fransman), pianist (bekend). (...) In september ben ik van plan om naar Holland terug te komen voor het maken van een
tournee.'
Terug in Nederland vormt Hoeke in het najaar van 1965 zijn Boogie Woogie Quartet om tot The Rob Hoeke Rhythm & Blues Group, waarmee hij in de jaren daarna veel successen zal boeken. Neef Frans Hoeke komt de
groep als tweede gitarist en zanger  versterken
. Tegen het einde van 1965 vertrekt Wim Bitter, die het te druk krijgt met zijn studie. Op 27 december neemt de groep de eerste R & B single op, het  fraaie Oh, Baby Please met als flipside So Blue (Because Of  You). Het is één van de eerste Nederlandse R & B singles. De  titelsong wordt gezongen door Rob en is opgebouwd rond een even simpel als doeltreffend akkoordenschema dat op de piano  wordt gespeeld. Verder laat Rob hier voor het eerst zijn prima, bluesy mondharmonicaspel op de plaat  horen.
 So Blue wordt gezongen door Frans Hoeke en ook in deze song valt op hoe  goed Rob Hoeke na zo korte tijd al harmonica speelt. Het plaatje krijgt in 1966 een goed onthaal in zowel binnen- als buitenland. Zo noemt John Stewart, de manager van The Walker Brothers, de plaat een wereldhit en hij geeft aan de groep wel naar Engeland te willen halen.
 


Een live-optreden  met Paul Hoeke  (uiterst links), Kees Kuypers, Rob Hoeke, Wim Bitter en Frans  Hoeke (eind 1965)

Rob Hoeke in actie op de mond-harmonica. Deze foto werd gebruikt voor de hoes van Oh Baby Please, de eerste single
van The Rob Hoeke
R & B Group, die in het begin van 1966 werd uitgebracht.

     
  Ook in 1965 speelde Rob al met boogie woogie collega Hein van der Gaag
     
De naam Rob Hoeke komt diverse malen voor in de Poll van het blad Rhythm and Blues in 1965
     
Rob, Frans & Wim tijdens een optreden  
Een fragment van de originele, door Rob geschreven tekst van Oh Baby Please, de eerste R & B single van The Rob Hoeke
R & B Group, die in maart 1966 uitkwam
     
  1966    
     
n het begin van dit jaar voegt zich als vijfde man John Schuursma bij de groep. Hij heeft daarvoor in groepen als The Four Lads en bij Ted Powder gespeeld. John wordt de sologitarist, zoals dat toen nog heette. Frans Hoeke speelt ritmegitaar, ook wel slaggitaar genoemd. In die tijd was deze rolverdeling gewoon.
 Aan het eind van de jaren zestig zal dat in veel groepen, ook in de Rob Hoeke groep, veranderen. Op 11 april 1966 speelt de groep samen met The Yardbirds (zonder gitarist Jeff Beck, maar met als invaller oud-bandlid Eric Clapton) in het Concertgebouw in Haarlem op het Hartewens festival.
 Met de komst van Schuursma wordt de rol van de gitaar een stuk prominenter dan voorheen.
 Zijn virtuoze spel is een verrijking voor het groepsgeluid, zoals voor het eerst op de single Margio, opgenomen op 12 april 1966 en uitgebracht in mei 1966, is te horen. Margio wordt de eerste hitsingle van de groep. Het plaatje komt op 25 juni op de Veronica Top 40 binnen, zal als hoogste positie de vijftiende plaats halen en blijft 12 weken in deze hitlijst staan. 
De Veronica-Top 40 van 25 juni 1966 (Klik er op voor een ver-groting)   In mei stapt Kees Kuypers op en komt op voorspraak van John Schuursma Willem Schoone (ex- The Peps en ex-The Marks) de groep als basgitarist en zanger versterken. Op drie september 1966 treden The Kinks op in de Houtrusthallen in Den Haag. De Rob Hoeke Groep verzorgt er het voorprogramma. Wanneer Paul Hoeke vanwege dienst-weigering vervangende dienstplicht moet vervullen, wordt hij opgevolgd door Martin Rudelsheim, die daarvoor als jazzdrummer in Frankrijk heeft gewerkt.
 
Een aansporing in de Muziek Express om toch vooral Oh Baby Please te beluisteren en aan te schaffen
Op 19 september wordt de single Rain, Snow, Misery met als flipside When People Talk uitgebracht. Op 22 oktober komt het plaatje de Top-40 binnen, zal daar vier weken in staan met als hoogste notering plaats 31. Op het moment dat de single in de Top-40 komt, is When People Talk inmiddels tot A-kant gepromoveerd.
De Hoeke groep is inmiddels behoorlijk populair en treedt erg veel op. In de diverse populariteitspolls scoort de groep hoge ogen. Opvallend is dat in die tijd de genres nog strikt gescheiden zijn. Teenbeat maakt een onderscheid in onder meer gitaargroepen, beatgroepen en R & B artiesten.
1966 was in ieder geval een succesvol jaar voor Rob Hoeke en zijn mannen, een jaar waarin zij voor het eerst de hitladder beklommen. Anno 2005 blijkt Margio - de eerste hit van de groep - de invloedrijkste song van Rob Hoeke te zijn geweest, getuige de vele nationale en internationale verzamelalbums, waarop Margio een plaats heeft gekregen.
  De groep begin
1966 met John Schuursma
en zonder Wim Bitter v.l.n.r: Kees Kuypers,
Rob Hoeke,
John Schuursma,
Frans Hoeke
en Paul Hoeke
     
De foto links stond in het Haarlems Dagblad bij een artikel over Rob Hoeke. Klik hier voor het artikel
     




De Hoeke groep in actie tijdens een optreden voor TV (v.l.n.r: Frans, Paul, John, Rob en Kees)

     
Na een optreden in het radioprogramma 'Alle remmen Los' mochten de luisteraars per briefkaart aangeven welk nummer ze van de single Margio het mooist vonden, Margio of Rigmore. Links een collage van een aantal reacties. Met de schrijfwijze van zowel Margio als Rigmore hadden sommige mensen nog wel de nodige moeite...
(Klik op de foto voor een vergroting)
 
  Hierboven een korte recensie van een door het   
 blad Rhythm and Blues georganiseerd optreden   in Persepolis in Utrecht op 20 maart 1966   

 

 

 

 

 

Nieuwe Apeldoornse Courant, 9 september 1966   

Een van de hoesontwerpen voor de single Oh Baby Please, die het niet haalden    
     

Rob Hoeke krijgt in 1966 zijn eigen TV-show, zo meldt het Parool
 


Hoogste notering van
When People Talk in de   Veronica Top-40 op 29 oktober 1966   
(Klik op de foto voor een vergroting)   

 

 

 

 

 

 

In Haarlem bestond in 1966 de Rhythm and Blues   Club Daddy's die een eigen nieuwsorgaan had,    Daddy's News.   
 Hieronder een aantal bladzijden van jaargang 1,    nr. 2.  Gedateerd op 25 september 1966   
(Klik op de foto voor een vergroting)   

  

    Een flyer van Rain, Snow, Misery/ When People Talk
(Klik op de foto voor een vergroting)
 


Op 4 juni 1966 speelde The Rob Hoeke R & B Group in club 'Double Wow' in Bergen.
In het rechts geplaatste artikel wordt John Schuursma voor het voetlicht gebracht. Het meest rechts: een recensie van dit optreden.
(Klik op de foto's  voor een vergroting)






Eigen briefpapier, maar was het nu het Rob Hoeke
Rhythm & Blues Combo, Rob Hoeke's Rhythme & Bleusgroup
of The Rob Hoeke Rhythm & Blues Group?
 
 
Hoeke 'blowt blue' op de harmonica, achter hem Schuursma


De uitslag van de Teenbeat Poll
1966.  Rob Hoeke staat nr. 1 in
de rubriek R & B - artiesten
(Klik op de foto voor een vergroting)

 

     
De formatie met de nieuwe bassist, Willem Schoone, in zijn gelederen
v.l.n.r.: John Schuursma, Paul Hoeke, Frans Hoeke, Willem Schoone en Rob Hoeke
   
     


De Televizier van 28 juni 1966 met daarin

een aankondiging van het programma 'Kwintet
Rob Hoeke' op Nederland 2, dat een kwartier
duurde. Het volledige avondprogramma op het
tweede net liep van 20.00 uur tot 22.45 uur
(Klik op de foto voor een vergroting)

     
 




Vier foto's van een optreden op 17 oktober 1966. Willem Schoone heeft inmiddels Kees Kuypers vervangen.
Links: v.l.n.r. Paul, Frans, Willem, John, Rob
Rechts: v.v.n.a. Rob, John, Frans, Willem

     
 
     

 

 

Twee foto's
van een optreden
op 18 oktober 1966
met nu
Martin Rudelsheim
als drummer

     



Haagse Courant 1 november 1966 (hierboven en hieronder)
 
    De Nieuwe Limburger 5 november 1966
     
     

 

 

 

 


Margio eindigde als nr. 100 in de Veronica  
Top 100 van 1966  

In het onderstaande bericht (bron onbekend) wordt melding gemaakt van een film van Lennart Nijgh, waarvoor Rob Hoeke de muziek zou schrijven. Zeer waarschijnlijk betreft het hier de film 'Een vreemde vogel', die slechts eenmalig is vertoond tijdens de filmweek in Arnhem in 1967. Op de site van Boudewijn de Groot wordt melding gemaakt van het lied Een Vreemde Vogel, dat voor de gelijknamige film is gecomponeerd door de Groot maar volgens hem nooit op single is uitgebracht. Misschien dat er ooit plannen waren voor een bijdrage door Hoeke aan deze film maar deze zijn vrijwel zeker niet gerealiseerd.
In 1969 is er overigens sprake van een connectie tussen Boudewijn de Groot en de Rob Hoeke Groep: op 'Captain Decker', de tweede single van The Tower - de Engelstalig zingende popgroep onder leiding van de Groot -,
spelen John Schuursma (gitaar en dan al ex-Hoeke)
en Willem Schoone (basgitaar).

   
     
De Poll van het blad Rhythm and Blues in 1966